ไลฟ์บายดอกเตอร์พัฒน์คลินิกเฉพาะทางด้านเวชกรรมสูตินรีเวช · ใบอนุญาตเลขที่ 10102004165
PGT-A: ใครควรตรวจ ข้อดี ข้อจำกัด และหลักฐานล่าสุด
ป.ผ่าตัดผ่านกล้องทางนรีเวช, MClinEmbryol,
EFOG-EBCOG., EFRM-ESHRE/EBCOG.
คนไข้มีบุตรยากหลายคู่ที่ต้องได้รับการรักษาด้วยการทำเด็กหลอดแก้ว (IVF/ ICSI cycles) ซึ่งเป็นการรักษาที่ซับซ้อนและมีขั้นตอนมากมายดังสรุปในรูปภาพที่ 1 วิธีการคัดเลือกตัวอ่อนเพื่อย้ายกลับ (embryo selection for transfer) จึงนับว่าเป็นขั้นตอนหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญต่อผลการตั้งครรภ์และยังไม่มีข้อสรุปว่าวิธีหรือขั้นตอนในการคัดเลือกตัวอ่อนวิธีใดที่ดีกว่าวิธีอื่นอย่างชัดเจน

รูปภาพที่ 1 แสดงขั้นตอนในการรักษาด้วยการทำเด็กหลอดแก้ว (Steps in IVF/ICSI treatment)
มีหลายยุทธศาสตร์ที่นำเอามาใช้ในการคัดเลือกตัวอ่อนที่เหมาะสมกับการย้ายกลับมากที่สุด ดังแสดงในรูปภาพที่ 2

รูปภาพที่ 2 แสดงยุทธศาสตร์ในการคัดเลือกตัวอ่อนเพื่อย้ายกลับที่ใช้กันในห้องปฏิบัติการเพาะเลี้ยงตัวอ่อนในปัจจุบัน 1) Survival of the fittest 2) Morphology ลักษณะรูปร่างที่เห็นจากกล้องจุลทรรศน์ 3. การตรวจโครโมโซมในตัวอ่อน (PGT-A)
#อ่อนแอก็แพ้ไป เป็นหลักการที่ธรรมชาติใช้ในการคัดเลือกแบบอัตโนมัติ ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง จริง ๆ เป็นวิธีที่เลือกไข่ใบไหนให้ตกในรอบเดือนธรรมชาติด้วย (มนุษย์ผู้หญิงมีถุงไข่โตพร้อมที่จะพัฒนาไปเป็นถุงไข่ที่จะตกต่อไป หรือที่เราเรียกว่าไข่ตั้งต้น (antral follciels) นั่นเอง ปกติไข่ตั้งต้นจะขี้นมา 10-20 ใบแต่จะพัฒนาไปจนถึงไข่ตกเพียง 1 ใบ ส่วนไข่ตั้งต้นใบอื่นก็จะเสื่อมและตายไปเองผ่านกระบวนการ atresia
สำหรับการเจริญของตัวอ่อนตั้งแต่ไข่ปฏิสนธิ จนถึงระยะ blastocyst (day 5-6 หลังไข่ตก) ก็จะมีผู้ที่ไม่ถึงเส้นชัยระหว่างทาง เช่น ไข่ที่ถูกปฏิสนธิจะมีการปฏิสนธิจริง ๆ เพียง 60-80%, และไข่ที่ปฏิสนธิจะพัฒนาไปเป็นตัวอ่อนระยะ blastocyst เพียง 60-70% เป็นต้น หรืออาจสรุปได้คร่าว ๆ ว่าไข่สมบูรณ์ที่เก็บมาได้จะพัฒนาไปเป็น blastocyst ที่ใช้การได้เพียงร้อยละ 30-40 เท่านั้น
เป็นการประเมินคุณภาพตัวอ่อนผ่านกล้องจุลทรรศน์ มาใช้พิจารณาคุณภาพของตัวอ่อน โดยใช้เกณฑ์ต่าง ๆ เช่น จำนวน pronuclei (day 1) จำนวนเซลล์ในตัวอ่อนและความสม่ำเสมอของรูปร่างเซลล์ สัดส่วนของ fragment (เศษเซลล์) ในตัวอ่อน (day 3) การประเมินลักษณะของ trophectoderm, inner cell mass และความพองตัวของ blastocyst ในตัวอ่อนระยะ blastocyst เป็นต้น แต่ก็พบว่าการคัดเลือกตัวอ่อนจาก morphology นี้ใช้ได้บางส่วน เนื่องจากคนไข้ที่ย้ายตัวอ่อนที่คัดเลือกจาก morphology เกิดการตั้งครรภ์หลังย้ายตัวอ่อนเพียง 1 ใน 3 และยังมีผู้ที่แท้งบุตรอีกหลายราย ทั้งนี้น่าจะเกิดจากตัวอ่อนมีจำนวนโครโมโซมผิดปกติ
การพัฒนาของตัวอ่อนหมอชอบเปรียบเทียบเหมือนกับการ #ประกวดนางงาม เพราะการเจริญของตัวอ่อนในแต่ละวันก็จะมีตัวที่พัฒนาต่อ และตัวที่ไม่ไปต่อ เหมือนนางงามตกรอบหนะครับ รายละเอียดการให้เกรดตัวอ่อนสามารถอ่านได้ที่บทความนี้
จากข้อมูลที่เรา #รู้หน้าไม่รู้ใจ ตัวอ่อน เนื่องจากลักษณะตัวอ่อนที่เห็นไม่ได้สัมพันธุ์กับโครโมโซมที่ปกติ และความผิดปกติของโครโมโซมทำให้ตัวอ่อนไม่ฝังหรือแท้ง วิธีสุดท้ายก็คือการตรวจโครโมโซมที่มาของบทความนี้ อาศัยหลักการตัดเอาเซลล์บางเซลล์ของตัวอ่อนเพื่อไปตรวจวิเคราะห์ทางพันธุกรรมและระบุให้ได้ว่าเซลล์นั้นมีจำนวนโครโมโซมกี่แท่ง กี่ชุด
ตัวอ่อนที่มีจำนวนโครโมโซมปกติเท่านั้นที่จะผ่านเข้ารอบไปย้ายกลับเข้าโพรงมดลูกต่อไป
ซึ่งก็ฟังดูสมเหตุสมผลดีใช่ไหมครับ ดูเห็นความหวังอันรำไรขึ้นมาเลย

รูปภาพที่ 3 แสดงหลักการพื้นฐานอันเป็นที่มาของการวิจัยและพัฒนาการตรวจโครโมโซมตัวอ่อนก่อนการฝังตัว (PGT-A)
จากข้อมูลว่าตัวอ่อนที่มีลักษณะปกติส่วนใหญ่ที่ย้ายแล้วไม่เกิดการตั้งครรภ์เกิดจากจำนวนโครโมโซมผิดปกติ นอกจากนี้การที่ตัวอ่อนโครโมโซมผิดปกติยังเพิ่มโอกาสการแท้งและทำให้ระยะเวลาที่ใช้ตั้งแต่เริ่มรักษาไปจนตั้้งครรภ์เพิ่มขึ้น (รูปภาพที่ 3) #เสียเวลา นั่นเอง
คำตอบสั้น ๆ ของหมอก่อนนะครับ คือ....
***ไม่เกี่ยว***

รูปภาพที่ 4 แสดงส่วนประกอบของตัวอ่อนในระยะ blastocyst (วันที่ 5-6 หลังจากไข่ตก)
ตัวอ่อนที่เราตัดเซลล์ไปตรวจในปัจจุบันมักใช้ระยะ blastocyst (วันที่ 5-6 หลังจากไข่ตก) ซึ่งมีเซลล์ที่เป็นส่วนประกอบดังแสดงใน รูปภาพที่ 4 โดยเซลล์ trophectoderm 5-10 เซลล์จะถูกตัดออกไปส่งตรวจโครโมโซม ไม่ใช่เซลล์ที่จะเจริญไปเป็นตัวเด็ก และอย่าลืมว่าระหว่างการเจริญพัฒนาของตัวอ่อน จำนวนเซลล์เพิ่มถึง 1 เท่าตัวภายในวันเดียว ดังนั้นเซลล์ที่จะไปเป็นตัวเด็กอาจจะมีโครโมโซมที่แตกต่างจากเซลล์ที่ trophectoderm ได้ แต่โอกาสไม่มากนัก
ดังนั้นการตรวจ PGT-A มีวัตถุประสงค์เพื่อทำให้คนไข้ตั้งครรภ์เร็วขึ้น ไม่ใช่ตรวจเพื่อป้องกันความผิดปกติของโครโมโซมในเด็กที่จะเกิดขึ้น การตรวจ PGT-A ไม่สามารถทดแทนการตรวจคัดกรองความผิดปกติของโครโมโซมของทารกในครรภ์ได้ ผลโครโมโซมที่ปกติก็ไม่ได้เท่ากับทารกที่เกิดจากตัวอ่อนนั้นปกติ
คนไข้คาดหวังอะไรบ้างจากการตรวจ PGT-A ในตัวอ่อน? ทำให้โอกาสการตั้งครรภ์เพิ่มขึ้น? ทำให้เด็กที่จะเกิดขึ้นแข็งแรง? สิ่งเหล่านี้เกิดได้จริง หรือเป็นแค่สิ่งที่ข้อมูลหลอกเรา หมอจะอธิบายให้ฟัง

รูปภาพที่ 5 แสดงตัวอย่างการเจริญของตัวอ่อนของคนไข้ตั้งแต่วันปฏิสนธิไปจนถึงวันที่ 5-6 หลังการตกไข่และการตรวจ PGT-A และผลการรักษาสมมติหากมีการย้ายตัวอ่อนที่ระยะแตกต่างกัน
จากรูปภาพที่ 5 แสดงข้อมูลสมมุติของการเจริญของตัวอ่อนในรอบการรักษาด้วยเด็กหลอดแก้ว คำนวณจาก KPI ที่เป็น competency และ benchmarking ที่ใช้กันทั่วไป
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวในโลกที่ไ่ม่ว่าจะย้ายตัวอ่อนระยะใดกลับเขัาไปในมดลูกก็สามารถฝังตัวและให้กำเนิดทารกมีชีพได้ เทคโนโลยีวิทยาศาสตร์การแพทย์ปัจจุบันทำให้เราสามารถแช่แข็งและละลายตัวอ่อนออกมาโดยที่มีความบอบช้ำเกิดกับตัวอ่อนน้อยมาก การตัดเซลล์ตัวอ่อนไปตรวจจากตัวอ่อนระยะ blastocyst ก็มีผลกระทบต่อการฝังตัวของตัวอ่อนน้อยมาก รวมไปถึงการเลี้ยงตัวอ่อนภายนอกร่างกายจนถึงระยะ blastocyst ก็ถือว่าทำให้มีการเลือกตัวอ่อนที่ดีขึ้น
ทั้งหมดฟังดูดีใช่ไหมครับ?
แต่อย่าลืมนะครับว่าการเลี้ยงตัวอ่อนนอกร่างกายหลาย ๆ วัน การตัดเซลล์ตัวอ่อนบางเซลล์ออกไป การแช่แข็งและละลายตัวอ่อน ไม่ได้ทำให้ตัวอ่อนคุณภาพดีขึ้นนะครับ ความทะนุถนอมในการดูแลตัวอ่อนในแต่ละขัันดังกล่าว ต่อให้อยู่ในมือทีมการแพทย์ที่ฝีมือดีที่สุด อย่างมากก็คือทำให้ตัวอ่อนมีคุณภาพใกล้เคียงที่เค้าเป็นอยู่เดิม หรือหากมีอะไรผิดพลาดย่อมส่งผลให้ตัวอ่อนคุณภาพแย่ลง ดังนั้นข้อสรุปของหมอข้อ 1. คือ
ในเมื่อตัวอ่อนที่ผ่านกระบวนการเหล่านี้มาไม่ได้ดีขึ้นย่อมไม่ทำให้จำนวนการตั้งครรภ์ หรือพูดง่าย ๆ ว่าไม่ได้ทำให้ได้ลูกเพิ่มขึ้นหลังจากการตรวจ เราอาจจะเข้าใจว่าการตรวจโครโมโซมทำให้โอกาสท้องสูงขึ้น จากข้อมูลอัตราการตั้งครรภ์ต่อรอบย้ายตัวอ่อน เหตุผลนี้เป็นเหตุผลเดียวกับที่ทำให้เราเข้าใจว่าการย้ายตัวอ่อนระยะ blastocyst ทำให้อัตราการตั้งครรภ์สูงกว่า สาเหตุก็คือการไม่ได้ตรวจตัวอ่อนทำให้เกิดการย้ายกลับตัวอ่อนที่โอกาสฝังตัวต่่ำไปด้วย เมื่อรวมข้อมูลต่อรอบทำให้โอกาสการฝังตัวและการตั้งครรภ์ต่อรอบการย้ายตัวอ่อนต่ำ
แต่การตัดสินข้อมูลแบบนี้ไม่ยุติธรรม ถ้าหากเราย้ายตัวอ่อนที่มีในคนไข้คนเดียวจนหมด เราจะพบว่าจำนวนลูกที่ได้จากการรักษาไม่ว่าจะตรวจหรือไม่ตรวจโครโมโซมจะไม่แตกต่างกัน แต่ระยะเวลากว่าจะท้องย่อมสั้นลงหากมีการตรวจโครโมโซมตัวอ่อน (ทั้งหมดแสดงในรูปภาพที่ 5) เราเรียกว่าอัตราการตั้งครรภ์สะสม (cumulative pregnancy rates) ซึ่งเป็นตัวชี้วัดที่มีความสำคัญกว่าอัตราการตั้งครรภ์ต่อรอบย้ายตัวอ่อนซึ่งบ่งบอกถึงแค่รอบรักษานั้น
ทีนี้มาดูข้อมูลจากงานวิจัยบ้างว่าตรงกับที่หมอประเมินไว้ไหม จาก Cochrane review ของ Cornelisse และคณะ (1) ที่รวบรวมข้อมูลจากหลายงานวิจัยแบบ RCT พบว่าการตรวจ PGT-A เทคโนโลยีปัจจุบันอัตราการคลอดมีชีพระหว่างตรวจกับไม่ตรวจไม่แตกต่างกัน รวมถึงอัตราการแท้ง ดังแสดงในรูปภาพที่ 6

รูปภาพที่ 6 แสดงอัตราการคลอดมมีชีพและอัตราการแท้งเปรียบเทียบระหว่างการตรวจ PGT-A กับไม่ตรวจ
ที่มา ดัดแปลงจาก Cornelisse S, et al. Preimplantation genetic testing for aneuploidies (abnormal number of chromosomes) in in vitro fertilisation. Cochrane Database Syst Rev 2020.

รูปภาพที่ 7 แสดงขั้นตอนทางห้องปฏิบัติการของการตรวจ PGT-A

รูปภาพที่ 8 สรุปสถานการณ์ PGT-A ตามข้อมูลที่มีในปี 2566
* เนื้อหานี้เพื่อเผยแพร่ความรู้ทั่วไป การวินิจฉัยและรักษาต้องอยู่ในการดูแลของแพทย์ ผลการรักษาแตกต่างกันไปตามอายุและปัจจัยทางการแพทย์ของแต่ละบุคคล
นพ.พัฒน์ศมา วิจินศาสตร์วิจัย, MD, MClinEmbryol, EFOG-EBCOG, EFRM-ESHRE/EBCOG, FACOG แพทย์เฉพาะทางเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์ (อนุมัติบัตรเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์) อดีตหัวหน้าหน่วยเด็กหลอดแก้ว Vajira IVF มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช และผู้ก่อตั้ง LIFE by Dr. Pat กรุงเทพฯ มีผลงานวิจัยตีพิมพ์ด้านมดลูกวิรูป (T-shaped uterus) และภาวะมีบุตรยากจากมดลูก
รู้จักหมอพัฒน์ →